تفاوت مغز شطرنج بازان حرفه ای و انسانهای معمولی

تفاوت مغز شطرنج بازان حرفه ای با انسان های معمولی
وقتی افراد سال‌های طولانی شطرنج بازی می‌کنند، قسمت‌هایی از مغزشان با هم مرتبط می‌شود تا بتوانند به طور خودکار وضعیت بازی را با نگاه به صفحه شطرنج تشخیص بدهند و به طور شهودی حرکت بعدی را انتخاب کنند. به طور کل می توان بازیکنان شطرنج را به دو دسته تقسیم کرد: حرفه ای ها و آماتورها. تفاوت بین آن ها هم یک ریشه اصلی دارد: تمرین و تجربه طی زمانی طولانی. اما این تمرین و تجربه چه تاثیری دارد که از یک آماتور، یک فرد حرفه ای می سازد؟ محققین جواب این سوال را به تازگی پیدا کرده اند. آن ها می گویند حرفه ای ها طی سال ها تمرین به مغزشان یاد می دهند که به نحوی متفاوت عمل کند. محققین ژاپنی با تصویربرداری ام.آر.آی از مغز بازیکنان حرفه ای و آماتور بازی شاگی (که همان شطرنج ژاپنی ها است)، فعالیت مغزی آن ها را در برابر الگوهای مختلف چیدمان صفحه شاگی بررسی کردند. آن ها از افراد می خواستند که در برابر هر چیدمان، به حرکت بعدی خود عمیقا فکر کنند. نتایج این مطالعه نشان داد که وقتی افراد حرفه ای به صفحه بازی نگاه می کنند، مناطقی از لوب آهیانه مغزشان که با تصاویر دیداری و حافظه اپیزودیک مرتبط است، فعال می شود. همچنین وقتی این افراد تحت فشار قرار می گرفتند تا حرکت بعدی بازی را سریع انتخاب کنند، منطقه دیگری از مغزشان به نام هسته دمی فعال می شود. هسته دمی قسمتی از مغز است که با فعالیت های معطوف به هدف فرد ارتباط دارد. به گفته محققین، در مغز بازیکنان آماتور شطرنج چنین الگوی فعالیتی دیده نمی شود. آن ها بر این باورند که افرادی که سال ها شطرنج بازی می کنند، مداری را بین این دو قسمت از مغز خود تکمیل می کنند که به آن ها کمک می کند به سرعت حالت بازی را تشخیص بدهند و گام بعدی را انتخاب کنند. در واقع با این تغییر در فعالیت مغزی، آن ها می توانند به نحوی شهودی، هدف گرایانه و البته با استفاده از روش تشخیص الگو، با سرعتی بالاتر و بدون نیاز به هیچ جستجوی هشیارانه ای در مغز، بازی کنند. در واقع این شهود نتیجه سال ها تمرین آن ها است و ربطی به الهام شدن ندارد که پدیده ای غیرقابل پیش بینی و بسیار نادر است. بدین ترتیب، وقتی یک بازیکن حرفه ای به صفحه شطرنج نگاه میکند، قسمت هایی از مغزش با هم مرتبط می شوند تا به طور خودکار وضعیت بازی را شناسایی کند و باز هم به طور خودکار، حرکت بعدی را انتخاب کند. متاسفانه اگر شما هم از افراد آماتور در بازی شطرنج هستید، چنین رابطه ای در مغزتان وجود ندارد، دست کم نه تا زمانی طولانی!

20 قانون طلایی آخر بازی

1-باید در وسط بازی به فکر آخر بازی باشید.یعنی در مورد آخر بازی هم فکر کنید.

2-همه تعویض ها را به دقت بررسی کنید.کسی که عواقب تعویض ها را بیشتر بررسی کند موفق تر خواهد بود.

3-شاه در آخر بازی بسیار قوی است.حتما از شاه خود استفاده کنید.

4-وقتی که یک یا دوپیاده جلو هستید سوارها را تعویض کنید و نه پیاده ها.

5-وقتی که یک یا دوپیاده عقب هستید.پیاده ها را  تعویض کنید نه سوارها.

6-اگر وضعیت برنده دارید پیاده های یک جناح را به کلی فراموش نکنید(الکی آنها را به حریف ندهید)

7-یاده رونده دور نیمی از پیروزی است!

8-یاده های رونده را باید هرچه سریعتر به جلو برانید.

9-یاده های دوبل،ایزوله و بلوکه ضعیف هستند.از آنها دوری کنید!

10-ساده ترین نوع آخر بازی،آخر بازی پیاده ایست!

11-پیاده های رونده را با شاه یا با اسب مسدود کنید.

12-دو فیل در مقابل فیل و اسب برتری خوبی دارند و معمولا برنده هست.

13-فیل ها از اسب ها قویتر هستند مگر در وضعیت های بسته.

14-پیاده ها را داخل خانه های همرنگ فیل خود قرار ندهید!این کار باعث شعاع عمل بیشتر فیل شما خواهد بود.

15-آخر بازی فیلهای ناهمرنگ اکثر مواقع مساوی است.

16-رخ باید در پشت پیاده رونده قرار گیرد(چه پیاده خودی چه پیاده حریف).

17-داشتن یک رخ در عرض هفت معمولا جبران یک پیاده را خواهد کرد(یعنی یک پیاده جلو هستید!).

18-همه آخر بازیهای رخ مساوی نیستند!

19-کیش های دائم تقریبا در همه آخر بازی وزیر اتفاق میافتد.

20-هر حرکت در آخر بازی اهمیت زیادی دارد(یعنی باید با دقت زیادی حرکات را انجام دهید).همچنین نوبت حرکت در آخر بازی بسیار مهم است.
ترجمه:انجمن شطرنج ايران